Pagina 5 van 7

Geplaatst: 28 aug 2011, 21:01
door verlorengezondheidman
@Stier,

Heb jij toevallig dezelfde huisarts als ik :roll:

Geplaatst: 29 aug 2011, 09:58
door karolien
Ik ben al 2x van HA veranderd, en heb er nu een die ME niet echt kent, maar er wel voor open staat.

echt een lieveke!!!

Geplaatst: 29 aug 2011, 10:48
door Alie
fijn karolien
ik hoop dat deze arts er zich wel in wil verdiepen
onze huisarts was en is nog steeds bezig met een cursus onbegrepen ziekte lief he ,ik hoop dat hij er achter komt wat hij kan doen
maar zijn steun heb ik gelukkig wel .nu nog iets waar ik mij beter kan voelen groetjes alie xxx

Geplaatst: 29 aug 2011, 12:01
door Eline
Laatst vroeg een collega ofdat ik nog onder controle sta bij een arts. Ik realiseerde mij toen hoe vreemd het eigenlijk is! Er is geen arts die iets voor mij kan doen.
De huisarts en bijna alle artsen waar ik geweest ben nemen mij heel serieus, maar ze kunnen echt niets doen, want ze weten het niet.
Ik heb het geluk dat ik 2 dagen kan werken, maar ik betaal hiervoor een hoge tol.
Ik rommel zelf wat aan met een dieet en suplementen.
Dit forum houd mij op de hoogte en ik blijf moed en hoop houden.

Geplaatst: 29 aug 2011, 13:59
door Alie
hallo eline hier precies hetzelfde
ook mijn artsen leven mee maar ze weten het echt niet
zodoende dat mijn arts een cursus is gaan doen ik ben wel bij een internist en cardioloog en neuroloog in behandelijng ook zelfs bij een oogarts ,het is echt geen onwil van ze dat ze het niet weten
maar we blijven hoop houden en samen staan we sterk door elkaar te steunen groetjes alie

Geplaatst: 30 aug 2011, 12:08
door Eline
Hoi Alie

Het is inderdaad fijn om steun te vinden op het forum. Voor jou is het al een hele lange weg geweest! Knap dat je de moed er zo in weet te houden. Ik heb hier veel bewondering voor.

Groetjes Eline

Geplaatst: 30 aug 2011, 12:25
door verlorengezondheidman
@Alie,

Ik snap best dat artsen het ook niet meer weten, echter het ontkennen van die invaliderende ME vind ik persoonlijk erg destructief :evil:

Je moet zaken benoemen om deze (uiteindelijk) op te kunnen lossen; er wordt niks benoemd.

Uw bloedwaardes zijn in orde u bent kerngezond, u bent hooguit ingebeeld ziek ik hoop dat je snapt dat ik een beetje klaar ben met dat soort uitspraken, mijn vertrouwen in de reguliere medische zorg is dan ook naar een bedenkelijke dieptepunt gedaald...

Geplaatst: 30 aug 2011, 13:42
door Alie
dank je wel eline het is een hele lange weg geweest en ik vrees nog langer helaas

vgzm
ik begrijp je helemaal
alleen wat jij zegt dat ze de ziekte ontkennen
dat heb ik in al die jaren niet meegemaakt
want ze zien best aan je dat je ziek ben
en de gezegde u bent kerngezond en u beeld iets in heb ik gelukkig ook niet meegemaakt
dat is inderdaad om hels te worden
ik word ook best boos hoor als artsen tegen mij zeggen
van het zit in zenuw en hersenstelsel ,en daar weten we niet alles van
en dan vraag ik ook u bent arts en heeft geleerd maar waarin dan
dus ik begrijp je gefrustreerdheid best sterkte er mee
groetjes alie

Geplaatst: 30 aug 2011, 14:21
door verlorengezondheidman
Lieve Alie,

Ik ben het met je eens hoor, maar ik denk dat ieder (ME)-persoon standplaatsgebonden is.
Op welke leeftijd heb je ME gekregen en in welke gradatie, heb je een sociaal vangnet, heb je reeds een leven kunnen opbouwen voordat je ME kreeg enzovoorts..
Ik denk dat dat mede van invloed is voor de manier waarop je hier tegenaan kijkt en mee omgaat...

Geplaatst: 30 aug 2011, 14:49
door Alie
lieve vgzm
ik weet dat ik al heel lang ziek ben wanner ik het precies kreeg
weet ik niet precies ik weet dat ik het te horen kreeg rond 1974
en ben mijn leven lang ziek al
ik weet niet of je lees ME blad leest daar staat in het kort mijn levensgeschiedenis ,toch heb ik een gezin opgebouwd samen met henk
niet wetende dat ik toen waarschijnlijk al ME had
we hebben samen met het gezin hele moeilijke maar ook mooie jaren gehad ,ik ben een vechter ,en door mijn optimistme giing het redelijk goed ,mijn vangnet was mijn gezin niemand heeft mij geholpen
maar omdat ik al jong met narigheid geconfronteerd werd
kon ik het waarschijnlijk aan .maar vergis je niet hoor ook ik heb diepe dalen gekend ,en soms wilde ik niet meer verder maar gelukkig dat ik een fijn gezin heb ,en de laatste jaren de me forums
waar ik troost in vond ,sterkte ermee ,we komen er wel hoor

Geplaatst: 30 aug 2011, 14:58
door mehans
" Ik blijf naar behandelingen zoeken... "

Een intensieve manuele behandeling door een kundig fisiotherapeut, 2 X per week,
meerdere maanden lang,
durf ik aanbevelen.

Het geeft mij in ieder geval een inzicht in de doolhof aan pijnen, men leert ze onderscheiden en herkennen als puur lichamelijk,
sommige zijn met kleine aanpassing van lichaamshouding te verbeteren.

Door deze behandeling leert men ook meerdere onbekende spieren kennen,
en het verschil tussen opgespannen en ontspannen spieren.

Geplaatst: 14 okt 2011, 09:33
door blossom
ligt de genezing misschien gedeeltelijk in het accepteren? Het vechten tegen lijkt alleen maar averechts te werken...

Geplaatst: 14 okt 2011, 09:49
door karolien
Hoi Blossom,
Er ligt nog een weg tussen vechten tegen ...en accepteren...
Ik vecht er niet meer tegen, wil het wel accepteren in die zin van dat ik alle moeite doe om te verbeteren, en dus wel blijf zoeken naar ....hoewel dat al veel minder is dan vroeger, (nu is mijn ziekte leefbaar, vroeger niet.)

Vechten tegen brengt je alleen maar verder van huis, en enkel en alleen accepteren brengt je ook geen stap verder.

Geplaatst: 14 okt 2011, 11:09
door Alie
genezing lig niet bij acceptatie blossom helaas
maar geeft mischien wel een stukje rust gr alie

Geplaatst: 14 okt 2011, 11:20
door stier
Dat heb je goed gezegd Alie.
Onrust werkt natuurlijk wel ongunstig op een genezingsproces, ik probeer daarom ook wel mijn innerlijke rust te vinden / te behouden. Maar ik denk dat ik, als ik niet herstel in de komende periode, nog een hele tijd zal blijven zoeken naar verbetering. Er zijn nog zoveel dingen die ik wil doen, lijdzaam afwachten op de bank tot er een wonder gebeurt, nee dat kan ik niet.